ปฐมบทที่ปางสีดา

posted on 27 Mar 2011 00:05 by doublewinwin04 in 4-DIARY-4
 
 
1.
 
                   รถออกจากระยองเมื่อจวนเที่ยง เบี่ยงหน้าสู่เป้าหมาย..
 
                  ใครบางคนที่ห่างหายจากการเดินทางมาแสนนาน เลือกผืนป่าแห่งนี้เป็นป่าแรกที่หวนคืนเส้นทางที่เคยคุ้น ความเหินห่างอาจทำให้สายสัมพันธ์บางอย่างขาดหาย ใครบางคนที่เผลอไผลไปกับโลกที่เร่งเร้าห่างไกลความเรียบง่าย จึงเลือกป่าแห่งนี้ เพราะวางใจได้ว่าจะได้รับการกอดรับเช่นเคย
 
                   วางใจเพราะเป็นคำแนะนำจากใครคนนั้นที่เขาวางใจ
 
                  "ปฐมบทแห่งการเดินทางของฉัน" หญิงสาวผู้หลงรักสายฝนนิยามผืนป่าปางสีดาไว้เช่นนั้น นอกเหนื่อจากสายฝน ป่า คือสิ่งเดียวที่เธอ 'ปันใจให้' และผืนป่าปางสีดา คืออีกหนึ่งผืนป่าที่เธอจดจำ
 
                  "ฉันขอแนะนำป่าปางสีดา" ความทรงจำบางอย่างลอยฟุ้งมาพร้อมน้ำเสียง ใครบางคนตกลงใจแต่แรก แต่ไม่ขัดจังหวะ ปล่อยให้เรื่องราวเก่าๆ พรั่งพรูจากความทรงจำงดงามของเธอ
 
                   "เดี๋ยวจะตามเก็บอดีตกลับมาฝาก" เขาบอกเธอไปเช่นนั้น
 
 
2.
 
                    ทันทีที่ก้าวลงจากรถ รอยยิ้มก็โปรยรับมาแต่ไกล
 
                    ยิ้มรับรอยยิ้มเป็นมิตรของเจ้าหน้าที่อุทยาน ใครบางคนรู้สึกเหมือนได้ 'คืนถิ่น' ที่คุ้นเคย การเดินทางงดงามด้วยมิตรภาพของผู้คนเสมอ
 
                    "ขอบ้านหลังนี้" เขาชี้ภาพบ้านพักบนแผ่นพับ บ้านหลังที่เธอเคยพักเมื่อนานมาแล้ว
 
                    ใครบางคนเดินสำรวจ บ้านพักกว้างขวางสะอาดสะอ้านน่าอยู่ ระเบียงด้านหน้าวางไว้ด้วยโต๊ะกาแฟเข้าชุด เปิดประตูหลังผ่านมุ้งลวด, ต้นไม้ใหญ่ยืนต้นตาย ทว่ายังคงยืนหยัดยื้อยุดต่อสู้กับกาลเวลา ข้างบ้าน, ไม่มีอัญชันทอดเถาชูดอกสีม่วงอย่างที่คิดไว้
 
                     "ฝากดูอัญชันที่ฉันหว่านไว้ข้างบ้านด้วย" เสียงของเธอแว่วมาในความรู้สึก ภาพอดีตจากการบอกเล่าของเธอ ซ้อนทับภาพที่ปรากฎเบื้องหน้า บางสิ่งคงอยู่ บางสิ่งเปลี่ยนไปตามวันวาร เขาหยิบกล้องจากกระเป๋า บรรจงบันทึกภาพนั้น - ฝากเธอ
 
                      ลมป่าโชยมา ดอกอินทนินท์สีม่วงปลิดปลิว ร่วงหล่นเกลื่อนพื้นหญ้าสีเขียว ละอองอดีตของเธอลอยฟุ้งให้สัมผัสรู้สึก เขาหลับตายินเสียงหนึ่งแผ่วเบา
 
                      "ฉันคิดถึงที่นั่นจัง"
 
 
3.
 
                     ผืนป่าร่มรื่นด้วยแมกไม้ เสียงดนตรีแห่งป่าบรรเลง นกนานาเอื้อนเพลงประสาน ผีเสื้อหลากสีออกหากินตามโป่งข้างถนน ใครบางคนสูดหายใจลึกสัมผัสความสุขสงบที่เต็มตื้นในหัวใจ
 
                     "ฝากทักทายผีเสื้อตัวงามด้วย" เสียงของหญิงสาวกังวานในความนึกคิด
 
                     ด้วยคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่หนุ่ม ใครบางคงนั่งลงบนพื้นดินอย่างไม่กลัวเลอะ ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้โป่งอย่างช้าๆ หมู่ผีเสื้อบินหลบห่าง
 
                     ค่อยๆ กระเถิบจนถึงกลางโป่ง นั่งนิ่งไม่นาน กลุ่มผีเสื้อนับร้อยจึงวางใจกลับมาเกาะพื้นโป่งใกล้ๆ - ใกล้พอที่จะได้ยินเสียงขยับปีก
 
                     "สวยจังเลย" ชายหนุ่มอุทานท่ามกลางรายล้อมของเหล่าผีเสื้อ
 
                     แสงสุดท้ายของวันอำลาผืนป่า เจ้าหน้าที่หนุ่มเปิดไฟที่ป้อมประจำด่าน ใครบางคนจึงตัดใจลุกจากกลุ่มผีเสื้อ
 
                     "มาคนเดียวเหงาแย่เลยนะพี่" เจ้าหน้าที่หนุ่มร้องทักพร้อมรอยยิ้มแทนคำลา ขณะที่กำลังโน้มตัวลงบนเปล ใครบางคนยิ้มรับแต่ค้านในใจ..
 
                      มาคนเดียวที่ไหน?
 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

big smile big smile big smile

55+

คุณพี่เจ้าหน้าที่ไม่รู้ซะแร้น..ว่าไผเป็นไผ ?




ปล. สวัสดียามค่ำคืน...ทักทายค่า...
ห่างเหินไม่ห่างหาย...ว่างเมื่อไหร่ก็แวะมา...



(7-11 ปิ๊ง ป่อง โอกาสหน้าเชิญใหม่นะค่ะ ^^)

#9 By [MV] biZKit on 2011-04-05 23:39

พี่วิน แวะมาทักทายค่ะ คิดถึงมากๆ แต่ชีวิตมันช่างยุ่งวุ่นวายซะเหลือเกิน แม้แต่แวะมาแล้วจะอ่านบล็อกคุณพี่ก็ยังยากเลย แต่ก็อยากมาฝากความคิดถึงเอาไว้ กลับบ้านไป แล้วเจอโปสการ์ดเก่าๆ ที่ส่งถึงกัน ก็ยิ่งทำให้นึกถึง ยังไงมีโอกาส จะส่งโปสการ์ดไปพร้อมความคิดถึงอีกนะคะ

คิดถึงมากๆๆๆbig smile

#8 By สส.eVeZaa on 2011-03-30 12:12


บางคนงดงาม
ยังผลให้บางที่งดงาม
..
ยามไม่(เคย)โดดเดี่ยว


big smile Hot!

#6 By ทิว แอด ไฟน์ on 2011-03-28 01:43

แค่ได้คิดถึง
ก็เหมือนไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้ว



big smile

#5 By bouudaes on 2011-03-27 21:34

มาคนเดียวที่ไหน มีใครบางคนมาอยู่ในใจด้วยตลอดเวลาอะเปล่าคะbig smile

#4 By Pat on 2011-03-27 11:09

ใครอีกคน

หรือ...

ใจอีกดวง

สินะ

Hot! Hot!

#3 By Jantaja on 2011-03-27 09:10

อบอุ่น

อย่าง

อบอุ่น

#2 By keaaaa on 2011-03-27 08:59

หอมกลิ่นป่า
มาทายทัก
หอมยิ่งนัก
หอมความรู้สึก
เมื่อได้อ่าน
หอมอยู่ทุกชั่วยาม
ความรู้สึกนั้นไม่เคยจาง
ไปจากหัวใจ.
และเสมือนหนึ่งได้ร่วมทางไปด้วย
big smile

#1 By Blue Rain (58.9.85.30) on 2011-03-27 08:44