~~ บันทึก นึกได้ ระบายเหงา ~~

(1)

ผมไม่มีความรู้ทางศิลปะเลยแม้สักนิด แต่ผมอยากเขียนถึงศิลปินท่านหนึ่ง ที่มีผลงานด้านศิลปะและวรรณกรรมที่โดดเด่นจนเป็นที่รู้จักกันทั่วในทศวรรษนี้ เป็นศิลปินผู้โด่งดังที่เชื่อได้ว่าทุกคน-ทั้งในและนอกวงการ-ต้องร้องอ๋อเมื่อผมเอ่ยชื่อ

ใช่ครับ ผมกำลังเขียนถึง 'สมศักดิ์  จันทราพร' ศิลปินผู้จุดประกายศิลปะและวรรณกรรมในประเทศไทย

อย่าเสียเวลานึกเลยครับ ว่า 'สมศักดิ์ จันทราพร' เป็นใคร เพราะสองย่อหน้าข้างบน ผม 'มั่วนิ่ม' อย่างหน้าด้านๆ และแน่นอนว่า สมศักดิ์ จันทราพร ก็ไม่ใช่ชื่อศิลปิน-ทั้งที่ดังหรือไม่ดัง-แต่อย่างใด เพราะแท้จริงแล้วผมกำลังเขียนถึงเพื่อนสนิทของผมคนหนึ่ง ที่ไม่เคยเฉียดใกล้งานศิลปะหรือวรรณกรรม

เปล่า !! เขาไม่ได้ชื่อ 'สมศักดิ์' หรอกครับ แต่เขาชื่อ 'ประสิทธิ์'  และมีชื่อเล่นว่า 'อู๊ด'

ประสิทธิ์ เป็นเพื่อนสนิทของผมสมัยเรียนมัธยม เป็นคนที่เพื่อนในกลุ่มรักมาก รักจนถึงขั้นที่เพื่อนๆ ทุกคนพร้อมใจเรียกเขาว่า 'สมศักดิ์'

'สมศักดิ์' คือชื่อของพ่อของ 'ประสิทธิ์'

(2)

กลุ่มเพื่อนสมัยมัธยมของผม สามารถแบ่งได้ 2 จำพวก คือ 1) จำพวกครู และ 2) จำพวกที่ไม่ใช่ครู เพื่อนผมครูเยอะเหลือเกินครับ (เช่น ครูอ้อ ครูณี ครูอี๊ด ครูโชติ ครูเป้า ครูนึก ครูแอ๊ด ฯลฯ)

สมศักดิ์ เอ๊ย ประสิทธิ์ อยู่จำพวกเดียวกับผม คือ จำพวกที่ไม่ใช่ครู แต่หญิงสาวที่ประสิทธิ์หมายปองมาตลอดเป็นครูในกลุ่มเพื่อนนั่นเอง (ลองย้อนไปย่อหน้าที่แล้วดูครับ หนึ่งในชื่อครูที่พูดถึง คือหญิงสาวในดวงใจของประสิทธิ์ ลองเดาดูซักชื่อสิครับ ผมจะเฉลยในย่อหน้าหลังๆ)

หมายปองมาตลอด หมายปองอยู่ห่างๆ จนฝ่ายหญิงแต่งงานมีลูกสอง แต่ประสิทธิ์ยังสมัครใจนอนกอดตัวเอง และบ่อยครั้งที่กอดขวดเหล้าในคืนเมามาย

ผ่านมาหลายปี ประสิทธิ์ก็ยังคงเป็นที่รักของเพื่อนฝูง ทุกครั้งที่มีโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านเกิด  แทบจะทันทีที่วางกระเป๋า, ทุกคนมักจะไปรวมตัวกันที่บ้านประสิทธิ์

ประสิทธิ์เปิดอู่ซ่อมรถเล็กๆ เลี้ยงปากท้อง  ในตอนกลางวันเขาทุ่มเทกับงานที่เขารัก ตกเย็น, ที่เพิงใต้ต้นมะม่วงข้างบ้านไม่เคยห่างหายจากการเยี่ยมเยียนของผองเพื่อนและสุรา มากบ้างน้อยบ้าง-ดีบ้างเลวบ้าง ตามแต่แรงคิดถึงที่เพื่อนจะหนีบมาใต้แขน

ผ่านมาหลายปี ประสิทธิ์ก็ยังคงเป็นที่รักของเพื่อนฝูงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ยกเว้นชื่อเรียกที่เพื่อนๆ ยอมเปลี่ยนมาเรียกเขาว่าประสิทธิ์แล้ว (ผมขอไม่เฉลยนะครับ ว่าใครคือครูสาวที่ประสิทธิ์หมายปอง เนื่องจากผู้ถูกพาดพิงไม่ยินยอม)

(3)

เผลอพริบตาเดียว ก็ล่วงสู่ปลายปีแล้ว หลังฝนหลงฤดูชุดใหญ่ อีกไม่นานก็คงเข้าสู่หน้าหนาว-ช่วงเวลาที่ข้ามผ่านได้ยากเย็นที่สุดของคนโสด

'เป็นโสดหน้าหนาว ทำไมมันหนาวเป็นสองเป็นสามเท่าของคนอื่น'

แล้วผมจะพาใจเหงาๆ ของตัวเองไปหลบหนาวที่ไหนดีนะ?

หลังจากผลัดกันเล่าเรื่องเก่าในอดีตทางโทรศัพท์กับเพื่อนสมัยมัธยมคนหนึ่ง งานปาร์ตี้ปีใหม่ที่ห่างหายมาหลายปีก็โผล่เข้ามากลางวงสนทนา  แน่นอนที่สุดว่าประสิทธิ์จะต้องได้รับการ 'ไว้วางใจ' จากเพื่อน ในการเป็นธุรนัดหมาย ระดมทุน จัดหาอาหารการกิน-การดื่ม และเอื้อเฟื้อสถานที่อีกเช่นเคย

ปีใหม่ปีนี้ ผมรู้แล้วว่าจะพาตัวเองไปหลบหนาว-หลบเหงาที่ไหน ไปด้วยกันไหมครับ? นักเหงาทั้งหลาย ๐

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ปล. ขอขอบคุณรูปจาก  http://www.thaidphoto.com/

ปล.2 จากเอ็นทรี่หนึ่งของคุณ [MV] biZKit (เจ้าของ คห.19) บังเกิดไอเดียอยากนำ MV นี้ไปฝากประสิทธิ์ และอยากให้ใครซักคนกระซิบข้างหูเขาเบาๆ ว่า 'อู๊ดคะ ฉันชอบเป็นของเธอค่ะ'