~~ บันทึก นึกได้ ระบายเหงา ~~

1.

ณ ลานกางเต็นท์ท่ามกลางอ้อมกอดอันเย็นยะเยือกของผืนป่าเขาใหญ่ ผมนอนซุกไออุ่นของตัวเองใต้ผ้าห่มผืนหนาในเต็นท์ส่วนตัว หญิง -เพื่อนหญิงของผม กับเพื่อนสาวของเธอนอนอยู่อีกเต็นท์ถัดไปทางซ้าย เต็นท์ของสองสาวเงียบเชียบไร้เสียงพูดคุย ประหนึ่งกำลังดื่มด่ำกับการสดับสรรพเสียงของพงไพร

ส่วนเต็นท์ติดกันทางด้านขวา ดาว, เอก, จอย, ปอนด์ และคิง ตั้งวงสนทนาแกล้มเหล้ากันครื้นเครง ไม่ใยดีต่อความเงียบสงัดของหุบเขา

เปล่า !! ผมไม่ได้รู้จักกับหนุ่มสาวทั้งห้า แต่เสียงสนทนาที่เล็ดลอดมา บังคับให้ผมลืมตาเพื่อรับรู้เรื่องราวของพวกเขาและเธออย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ประติดประต่อจากบทสนทนาผมพอจะรู้ว่า ดาวกับเอกและจอยกับปอนด์เป็นแฟนกัน ส่วนคิงเป็นคนไร้คู่ของกลุ่ม

วงเหล้ายังคงเคล้าด้วยเสียงฮาเฮ แต่หัวข้อสนทนาเริ่มซ้ำซากวนเวียนด้วยฤทธิ์อัลกอฮอล์ ผมเฝ้าครุ่นคิด-ไม่มีความเหงาเจือในน้ำเสียงครื้นเครงของคนไร้คู่อย่างคิง

หรือคนไร้คู่ไม่จำเป็นต้องเหงา

2.

ผมนอนไม่หลับตัดสินใจออกมานอกเต็นท์ จึงพบว่าหญิงนั่งอยู่ก่อนแล้วบนเก้าอี้ผ้าใบ ผมวางเก้าอีกตัวและนั่งลงข้างๆ เธอ

"ผมนึกว่าคุณหลับแล้วเสียอีก" ผมเริ่มบทสนทนา

"ท้องฟ้าคืนนี้สวยเกินกว่าจะละสายตาเพื่อหลับไหล" เธอตอบโดยไม่ละสายตาจากฟ้า

จริงของเธอ ท้องฟ้าไร้เมฆในคืนแรมพร่างพราวไปด้วยดาวสุกสกาว สุกสว่างเกลื่อนฟ้ากว่าท้องฟ้าในเมือง

"ว้าว ดาวสวยจังเลย" ผมตะลึงในความงดงาม

"คุณชอบดาวดวงไหน?" เธอถาม

"ดาวทุกดวงบนฟ้างดงาม" ผมกระชับเสื้อกันหนาว

"ฉันหมายถึงดาวในดวงใจของคุณที่คุณชอบเป็นพิเศษ"

"ไม่มีครับ"

"คุณเห็นดาวเต่านั่นไหม ทุกครั้งที่ฉันแหงนมองฟ้าในยามค่ำคืน ฉันจะเฝ้ามองดาวดวงหนึ่งในกลุ่มดาวเต่า.. คุณเห็นมั๊ย เต่าหันหัวไปทางทิศเหนือ ดาวที่เป็นขาหลังข้างขวาของเต่านั่นแหละคือดาวในดวงใจของฉัน

"เธอชื่อ ไรเจล (Rigel)"  เธอยังคงเพ่งมองดาวในดวงใจของเธอ

"ชื่อเพราะจังเลย เหมือนนางเอกในตำนานรักยิ่งใหญ่สักเรื่อง"

"ฉันเพ่งมอง ไรเจล มาตั้งแต่ฉันยังเด็กค่ะชาย ตั้งแต่ฉันยังไม่รู้ชื่อของเธอ พ่อชี้ชวนให้ฉันดูดาวนานัปบนท้องฟ้ากว้างใหญ่ ฉันเลือกเพียงหนึ่งเดียวที่จะเฝ้ามองทุกค่ำคืน คุณก็น่าจะเลือกดาวในดวงใจซักดวงนะ" เธอหันมาสบตาผม

"เช่นเดียวกับดวงดาวเกลื่อนฟ้า โลกนี้ยังเต็บไปด้วยความรักแต่ผมกลับหารักให้หัวใจไม่เจอ หรือผมควรจะเลือกดาวในดวงใจซักดวงอย่างที่คุณว่า?" เสียงผมเศร้าเกินจะปกปิด

"ฉันเลือกให้เอามั๊ย อืมม์ เอาดวงที่เป็นขาหลังข้างซ้ายของเต่าเป็นไง? ดาวในดวงใจของเราจะได้อยู่ข้างกันตลอดไป" 

"ยินดีเหลือเกินครับหญิง แต่ว่า..ขาหลังข้างซ้ายกับข้างขวาของเต่า แม้ดูเหมือนอยู่ใกล้กันแต่ความจริงคืออยู่ห่างกันร่วมร้อยปีแสง"

"ถูกของคุณ ความเป็นจริงคือดาวสองดวงนั้นห่างกันเป็นร้อยปีแสง แต่มองจากตรงนี้ ด้วยสายตาและความรู้สึกของเรา ดาวสองดวงงดงามอยู่ข้างเคียงกันไม่ใช่หรือ?"

3.

ดาวเต่าเคลื่อนสูงขึ้นเหนือศีรษะ  ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นด้วยหมอกและลมหนาว เรายังคงเอนกายเพ่งมองดาวในดวงใจของเรา-ไรเจลและอีกดวงที่ผมไม่ทราบชื่อ

"คุณมองดาวแล้วคุณคิดถึงใครหรือคะ,ชาย?" เพื่อนหญิงของผมถาม เธอละสายตาจากท้องฟ้า

"ผมคิดถึงหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ประกอบขึ้นจากส่วนเล็กส่วนน้อยจากหลายคน หญิงสาวงดงามที่มีคุณเป็นส่วนหนึ่งในนั้น หญิงสาวในจินตนาการที่ไม่เคยดำรงอยู่ในความเป็นจริง" ผมตอบ

"ดาวเต่าที่งดงามก็เป็นเพียงจินตนาการค่ะ แม้ขาหลังด้านขวาของเต่าเป็นเพียงจินตนาการ แต่ฉันก็สุขใจทุกครั้งที่ได้เฝ้ามอง"

จินตนาการงดงามกว่าความเป็นจริงเสมอ บางทีอาจจะดีกว่าหากเก็บหญิงสาวไว้ให้งดงามเพียงในจินตนาการต่อไป

หรือนั่นเป็นเพียงข้ออ้างของคนที่หาใครให้รักไม่ได้-อย่างผม-เท่านั้นเอง ๐