~~ บันทึก นึกได้ ระบายเหงา ~~

 

 

 

         ๐ ทุกอย่างดำเนินไป รถไฟเวลาเคลื่อนขบวนไปไม่หยุดพัก ชั่วพริบตาก็จะสิ้นปี บางชีวิตล่วงลับ บางชีวิตก่อกำเนิด ทุกชีวิตกำลังดำเนินไป-สุขบ้างทุกข์บ้าง

 

          'ชีวิตคืออะไร?' บางเพื่อนถาม

 

          'นั่นสิ ชีวิตคืออะไรวะ' บางเพื่อน หันไปถามอีกบางเพื่อน

 

          ไร้คำตอบจากวงสนทนา มีเพียงสายตาตำหนิจากทุกเพื่อนที่ส่งให้เจ้าของคำถาม ไอ้ห่า ! แฮ้งค์เหล้าก็ปวดหัวมากพอแล้ว

 

          ผ่านไปอีกหนึ่งรอบปี ใครบางคนหยิบคำถามเดิมมาขบคิด

 

 

         ขบวนรถไฟมุ่งไปข้างหน้า ทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง บางคนลง บางคนขึ้น ทุกคนต่างร่วมขบวน ทว่าต่างที่มา ต่างจุดหมาย

 

         'ชีวิตอาจเปรียบได้เพียงการโดยสารไปบนขบวนรถไฟ - จากสถานีหนึ่งถึงอีกหนึ่ง'  ใครบางคนเอ่ยกับตัวเองขณะสายตาเหม่อลอยออกนอกหน้าต่าง

 

         'ชั่วหนึ่งชีวิตคือการขึ้นรถไฟที่สถานีใดสถานีหนึ่ง โดยสารไป และลงจากขบวนเมื่อถึงเวลา' นอกหน้าต่าง - ท้องฟ้าสีดำประดับด้วยเกล็ดดาว 

 

          เขามองนาฬิกาที่ข้อมือ